O prawdziwym nabożeństwie do Maryi

O prawdziwym nabożeństwie do Maryi

Czasem można usłyszeć głosy, podnoszone zwłaszcza przez protestantów, że katolicy są nazbyt maryjni… Pada wówczas argument, jakoby kult Matki Bożej przesłaniał nam Pana Jezusa, odciągał od kontemplacji Drugiej Osoby Bożej. Musimy stwierdzić z całą stanowczością – to wierutna bzdura! Prawdziwa maryjność jest bowiem Chrystocentryczna, bo i Maryja była i jest niezmiennie oddana swemu Synowi.

Za przykład niech nam posłuży wydarzenie opisane w Ewangelii. Podczas wesela w Kanie Galilejskiej Matka Najświętsza poprosiła Pana Jezusa, by pomógł nowożeńcom, którym skończył się zapas wina przygotowany na tę uroczystość. Następnie zaleciła sługom, by spełnili wszelkie polecenia, które da im Pan Jezus. Zupełnie przy tym nie zwracała uwagi na siebie. Nie obiecywała: Ja wam to załatwię! Po prostu pokornie wskazała na Boga-Człowieka, którego wydała na świat, jako jedynie zdolnego im pomóc.

Pięknie tę prawdę wyrażają wizerunki Matki Bożej z Dzieciątkiem, należące do typu ikonograficznego tzw. Hodegetrii. Przedstawiona na nich Maryja wskazuje ręką na Dzieciątko Jezus jako Króla Wszechświata i ostateczny cel człowieka. Czcząc Maryję, składamy więc hołd także Jej Synowi. Co więcej, domaga się tego sam Pan Jezus. Nie bez powodu bowiem z wysokości Krzyża polecił Swej Matce opiekę nad uczniem, a poprzez ten gest, oddał w macierzyńską opiekę Maryi całą ludzkość.

Właśnie ten moment podkreśla św. Ludwik Maria Grignion de Montfort w swoich dziełach duchowych: „Tajemnica Maryi” i „Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”. Ten wybitny duszpasterz twierdził, że Maryja, przez którą Syn Boży przyszedł na ziemię, z woli Stwórcy stała się pośredniczką i szafarką łask przeznaczonych dla ludzi.

Pan Bóg, jak twierdzi św. Ludwik, wyznaczył Maryi do odegrania ogromną rolę w czasach ostatecznych. Jak przyniosła ludziom Odkupienie, wydając na świat Pana Jezusa, tak zajaśnieje na nowo, gdy dzieło Zbawienia przyniesie plony.

Dlatego św. Ludwik namawia ludzi, by czcili Pana Jezusa właśnie za pośrednictwem Maryi. A nawet, żeby oddawali się Maryi w niewolę.

Według świętego autora jest kilka prawdziwych nabożeństw do Matki Bożej:

- Pierwsze polega na wypełnianiu obowiązków chrześcijanina i unikaniu przy tym grzechu śmiertelnego.

- Drugie polega na tym, że żywi się do Najświętszej Dziewicy najdoskonalsze uczucia szacunku, miłości, ufności i czci.

- Z kolei trzecie polega na całkowitym oddaniu się jako niewolnik Maryi, a przez Nią Jezusowi i czynieniu wszystkiego z Maryją, w Maryi, przez Maryję i dla Maryi.

I właśnie tę ostatnią drogę poleca nam francuski mistyk.

Nie miejsce tu, by streszczać całą naukę św. Ludwika, zawartą w „Traktacie o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”. To ważne dzieło duchowe jest przecież łatwo dostępne w księgarniach, a także w internecie.

W ramach rekomendacji wspomnijmy jeszcze, że drogą nakreśloną przez św. Ludwika Marię kroczył m.in. św. Maksymilian Maria Kolbe, Sługa Boży kardynał Stefan Wyszyński oraz św. Jan Paweł II. Wszystkich trzech doprowadziła ona do Nieba.

 

Modlitwa wiernego niewolnika Maryi
(św. Ludwika Marii Grignion de Montfort)

Bądź pozdrowiona, Maryjo, umiłowana Córko Ojca przedwiecznego; bądź pozdrowiona, Maryjo, godna podziwu Matko Syna; bądź pozdrowiona, Maryjo, najwierniejsza Oblubienico Ducha Świętego; bądź pozdrowiona, Maryjo, moja najdroższa Matko, moja zachwycająca Pani i można Władczyni; bądź pozdrowiona, moja radości, moja chwało, serce moje i duszo! Z miłosierdzia jesteś cała dla mnie, a ja cały dla Ciebie z racji sprawiedliwości. Ale nie jestem jeszcze na tyle: oddaję się Tobie na nowo cały jako niewolnik na wieki, nie zachowując niczego dla siebie ani dla nikogo. Jeżeli widzisz we mnie jeszcze cokolwiek, co do Ciebie nie należy, błagam Cię, abyś to ode mnie zabrała i stała się niepodzielną Panią mojej władzy; żebyś zniszczyła i wykorzeniła oraz unicestwiła w niej wszystko, co nie podoba się Bogu i abyś posiała, uprawiała i czyniła tam wszystko, co się Tobie spodoba.

Niech światło Twojej wiary rozprasza ciemności mego ducha; niech Twoja głęboka pokora zajmie miejsce mojej pychy; niech Twoje niezwykłe skupienie położy kres mej niespokojnej wyobraźni; niechaj Twoje nieustanne widzenie Boga napełni moją pamięć Jego obecnością; niechaj pożar miłości Serca Twojego moje rozszerzy i rozpłomieni jego letniość i chłód; niech Twoje cnoty zajmą miejsce moich grzechów; niechaj zasługi Twoje staną się u Boga moją ozdobą i ucieczką. Na koniec, moja najdroższa i ukochana Matko, spraw, jeśli to możliwe, żebym nie miał już innego ducha – oprócz Twojego – dla poznania Jezusa Chrystusa i Jego Boskich pragnień; żebym nie miał już innej duszy – jak tylko Twoją – by wielbić i wysławiać Pana; żebym nie miał już innego serca – prócz Twojego – bym mógł kochać Boga miłością czystą i żarliwą jak Ty.

Nie proszę o wizje czy objawienia ani o upodobania lub przyjemności, nawet te duchowe. To Ty widzisz jasno, bez cienia; Ty smakujesz w pełni, bez goryczy; Ty triumfujesz w chwale po prawicy Twojego Syna w Niebie, bez najmniejszego upokorzenia; Ty panujesz niepodzielnie nad aniołami i ludźmi, i złymi duchami, bez sprzeciwu; i, ostatecznie, Ty sama według swej woli rozporządzasz całym bez wyjątku Bożym dobrem. Oto, najświętsza Maryjo, najlepsza cząstka, którą Ci dał Pan i której nigdy nie zostaniesz pozbawiona – co jest źródłem mej wielkiej radości. Co do mnie, nie pragnę innej cząstki jak tylko tej, która była Twoim udziałem: wierzyć, niczego nie smakując ani nie widząc; cierpieć z radością, bez pociechy stworzeń; umierać nieustannie dla siebie, bez wytchnienia; pracować usilnie dla Ciebie aż do śmierci, bez jakiejkolwiek korzyści, jako najnędzniejszy z twoich niewolników. Jedyną łaską, o którą Cię proszę przez Twoje miłosierdzie, jest to, żebym każdego dnia i w każdej chwili mojego życia mówił po trzykroć: amen – wszystkiemu, coś uczyniła, kiedy żyłaś na ziemi; amen – wszystkiemu, co robisz teraz w Niebie; amen – wszystkiemu, czego dokonujesz w mojej duszy; żebyś tylko Ty we mnie wysławiała Jezusa teraz i na wieki. Amen!

Wypełnij poniższy formularz i dołącz do społeczności Dla Duszy.
DOŁĄCZ
Tak, chcę otrzymywać wartościową lekturę duchową oraz informacje o inicjatywach Stowarzyszenia
Informujemy, że Państwa dane są przetwarzane przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Księdza Piotra Skargi z siedzibą przy ul. Augustiańskiej 28, 31- 064 Kraków (administrator danych osobowych), w następujących celach: a) w celu wsparcia akcji, przetwarzanie Państwa danych w wyżej wskazanym celu służy podjęciu działań przed zawarciem umowy zgodnie z art. 6 ust.1. lit. b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO), b) w ramach utrzymywania stałego kontaktu ze Stowarzyszeniem w związku z jego celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych i możliwościach wspierania działalności Stowarzyszenia. Przetwarzanie Państwa danych w wyżej wskazanym celu uzasadnione jest prawnie usprawiedliwionymi interesami realizowanymi przez Stowarzyszenie, zgodnie z art. 6 ust.1. lit. f RODO. Podanie przez Państwa danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie będzie możliwe wykonanie zamówienia i wsparcie akcji.

Mają Państwo prawo dostępu do swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania, jak również prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania oraz prawo do przenoszenia danych. Wszystkie te żądania będziecie mogli Państwo zgłaszać na adres siedziby Stowarzyszenia, przy ul. Augustiańskiej 28, 31-064 Kraków, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres e-mail:iod@piotrskarga.pl. Mają również Państwo prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego. Do Państwa danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na rzecz Stowarzyszenia usługi, w szczególności hostingowe, informatyczne, wysyłkowe. Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane. Państwa dane osobowe będą przechowywane przez nas bezterminowo, jednak nie dłużej niż przez okres przedawnienia roszczeń z tytułu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych w razie otrzymania od Państwa sprzeciwu wobec przetwarzania danych.
więcej >>

Dołączając do internetowej wspólnoty Dla Duszy:

  • otrzymasz e-mailem przedpremierowo każdy numer newslettera z pobożną lekturą, dedykowanego członkom społeczności Dla Duszy,
  • uzyskasz dostęp lub otrzymasz zaproszenia do udziału we wszystkich internetowych kampaniach Stowarzyszenia im. Ks. Piotra Skargi,
  • pogłębisz swoją wiarę.
25 marca, czyli dokładnie dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem, Kościół Święty obchodzi uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Wspominamy wówczas wizytę Archanioła Gabriela złożoną Najświętszej Maryi Pannie, w trakcie której zaszły dwa, niezwykle ważne dla ludzkości wydarzenia: Maryja zgodziła się zostać Matką Syna Bożego oraz za sprawą Ducha Świętego poczęła Pana Jezusa. Wcielenie Drugiej Osoby Boskiej nastąpiło tuż po tym, gdy Najświętsza Dziewica powiedziała Bożemu Posłańcowi fiat, czyli niech się stanie.
Bogactwem Kościoła są jego kapłani. Od ich pobożności i zaangażowania w pracę duszpasterską zależy kondycja moralna wszystkich członków Mistycznego Ciała Pana Jezusa. Wybitnym przedstawicielem tego stanu był niewątpliwie św. Alojzy Orione, gorliwy kapłan, zawsze przepełniony zapałem do odnawiania świata w Chrystusie.
Trwa Wielki Post – czas przygotowań do obchodów Paschy Pana Jezusa. Zgodnie z wielowiekową tradycją w tym okresie rozważamy Świętą Mękę Pana Jezusa i pokutujemy za nasze grzechy, które przecież są powodem cierpień Zbawiciela.
Twarz to część ciała, która najlepiej oddaje wyjątkowość i niepowtarzalność człowieka. Dlatego jej fotograficzne odwzorowanie umieszczane jest w dowodach osobistych, paszportach i legitymacjach. Wyraz twarzy często zdradza inteligencję osoby bądź jej niedostatek, a także stan ducha.
Co roku w styczniu obchodzimy dni babci i dziadka. Z okazji tych świeckich, ale niewątpliwie ważnych świąt, warto na chwilę zastanowić się nad ogromną rolą dziadków w wychowaniu wnuków. Każdy etap w życiu człowieka niesie ze sobą pewne konkretne zadania. Przed osobami, które spełniły swój obowiązek względem własnych dzieci jako rodzice, wcześniej czy później staje wyzwanie w postaci odnalezienia się w roli babci, względnie dziadka.