Najświętsze Oblicze Pana Jezusa

Najświętsze Oblicze Pana Jezusa

Twarz to część ciała, która najlepiej oddaje wyjątkowość i niepowtarzalność człowieka. Dlatego jej fotograficzne odwzorowanie umieszczane jest w dowodach osobistych, paszportach i legitymacjach. Wyraz twarzy często zdradza inteligencję osoby bądź jej niedostatek, a także stan ducha.

Niewątpliwie dlatego właśnie Zbawiciel, powodowany miłością do ludzi, pozostawił nam swoją podobiznę utrwaloną na płótnach Całunu Turyńskiego i chusty z Manoppello. Dzięki temu możemy, nieomal jak apostołowie i aniołowie, spojrzeć w twarz Syna Bożego. To wielka łaska!

Wszyscy znamy przekazany nam przez tradycję szlachetny czyn św. Weroniki, która wzruszona cierpieniem umęczonego Zbawiciela wybiegła z tłumu gapiów, by kawałkiem sukna otrzeć zlane krwią, potem i plwocinami Jego Boskie Oblicze. Ten, wydawałoby się, mało spektakularny czyn, został doceniony przez Boga, a dla nas stał się przedmiotem refleksji w ramach nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Gest św. Weroniki wynagradzał bowiem Panu Jezusowi szyderstwa i przemoc, które spotkały go ze strony prześladowców.

W XIX wieku, epoce licznych prześladowań Kościoła, Pan Jezus zwracając się do pobożnej zakonnicy we francuskim mieście Tours, siostry Marii od św. Piotra (1816-48), porównywał bluźnierstwa miotane wówczas pod adresem Boga do zniewag, które Go dotknęły podczas Najświętszej Męki i życzył sobie, by Jego wyznawcy naśladowali św. Weronikę w wynagradzaniu Mu doznanych krzywd. – Złość ludzka, targając się na Majestat Ojca Mego, policzkuje i szpeci plwocinami Najświętsze Oblicze Moje, ale współczucie, jakie mi dusze gorliwe w tym upokorzeniu okazują, sprawia mi pociechę; toteż im, jak niegdyś Weronice, która Oblicze Moje zeszpecone otarła swą chustką, nie zaniecham się odwdzięczyć - powiedział.

Co tak dotknęło Pana Jezusa? Przede wszystkim występki przeciwko pierwszym trzem przykazaniom Bożym, których wówczas dopuszczały się nawet dzieci. Miłość Zbawiciela do ludzi była jednak tak wielka, że wskazał im drogę do uniknięcia zasłużonych kar - kult Jego Najświętszego Oblicza. Krzewieniem nowego nabożeństwa oraz błaganiem obrażonego Majestatu Bożego o litość i ratunek (przez modlitwy, przyjmowanie Komunii Świętej wynagradzającej, dobre uczynki i należyte święcenie dni Pańskich) miało zająć się stowarzyszenie, które Syn Boży polecił założyć.

I rzeczywiście, wkrótce, z inicjatywy pobożnego przedsiębiorcy Sługi Bożego Leona Duponta, powiernika objawień pobożnej karmelitanki s. Marii od św. Piotra, powstało w Tours bractwo, którego członkowie modlili się przed Najświętszym Sakramentem oraz wizerunkiem umęczonego Pana Jezusa, oddając Mu tym sposobem należną cześć.

Niezwykła była historia adorowanej podobizny Zbawiciela. Wizerunek stanowił kopię prawdziwego, jak wówczas sądzono, Oblicza Pańskiego utrwalonego na Chuście św. Weroniki, którą od początku VIII wieku przechowywano w Bazylice św. Piotra w Rzymie. W rzeczywistości w XVI wieku właściwa relikwia trafiła do Manoppello, a w Rzymie pozostała niedokładna replika. Wystawiona na widok publiczny, w styczniu 1849 roku, stała się przedmiotem cudu. Wyblakłe, ledwo widoczne oblicze Chrystusa, na dwie godziny nabrało pierwotnej wyrazistości. Wykonane wówczas kopie trafiły na cały świat. Dwie otrzymał Leon Dupont i powiesił je w kaplicy adoracji urządzonej w jego domu oraz w mieszkaniu. Wkrótce wizerunek zasłynął licznymi łaskami.

Kilka lat po śmierci Sługi Bożego Leona w Tours powstało Arcybractwo Najświętszego Oblicza Pana Jezusa, które kontynuowało misję świątobliwego przedsiębiorcy. Sam kult Oblicza Pańskiego rozpowszechnił się na cały świat. Trafił również do polskich miast i wiosek. Propagował go bł. ojciec Honorat Koźmiński, który wspólnie z Matką Elizą Cejzik założył nawet Zgromadzenie Misjonarek Najświętszego Oblicza oraz napisał książki propagujące kult.

Dziś, gdy święte wizerunki i mury świątyń Bożych są niszczone i pokrywane bluźnierczymi grafikami, poczucie sprawiedliwości domaga się zadośćuczynienia Bogu za te grzechy. Dlatego błagajmy Zbawcę o przebaczenie win zaciąganych przez ludzkość, nim ich czara się przeleje i Bóg dokona z nami rzetelnego obrachunku.

 

Modlitwa do Najświętszego Oblicza Pana Jezusa

Pozdrawiam Cię, wielbię, kocham Cię, o mój Jezu, Zbawicielu, na nowo zelżony bluźnierstwami, jakimi Ciebie nieustannie obrażamy. Ofiaruję Ci w Niepokalanym Sercu Twojej Najświętszej Matki hołdy Aniołów i wszystkich Świętych jako woń kadzidła i proszę Cię najpokorniej poprzez Moc Twego Najświętszego Oblicza, byś raczył przywrócić i odnowić we mnie i we wszystkich ludziach Twoje Oblicze, Twój Obraz, który przez grzechy nasze został tak zeszpecony. O niepojęta Dobroci Boga, o niewysłowiona Miłości Ukrzyżowana, o nieskończone Miłosierdzie, ufam Tobie.
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci zbolałe, Najświętsze Oblicze Twego Umiłowanego Syna jako nieskończone zadośćuczynienie i okup za nasze winy. Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Je Tobie, aby złagodzić Twój święty gniew względem nas, grzeszników. Wspomnij, że to Oblicze cierpiało niewypowiedzianie i nosiło ciernie naszych grzechów, by zadośćuczynić Twojej Sprawiedliwości. Spójrz na te Boskie Rany! One wołają nieustannie, a wraz z nimi i ja pragnę wołać: miłosierdzia, miłosierdzia, miłosierdzia dla grzeszników! Amen.

Litania do Najświętszego Oblicza Jezusa
Kyrie, elejson,
Chryste, elejson,
Kyrie, elejson.

Chryste, usłysz nas,
Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z Nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu Świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże.

Najświętsze Oblicze, w Ogrodzie Oliwnym przytłoczone naszymi grzechami, zmiłuj się nad nami.
Najświętsze Oblicze, znieważone i policzkowane,
Najświętsze Oblicze, krwawym potem oblane, upadające pod ciężarem Krzyża, Najświętsze Oblicze, otarte chustą przez pobożną Weronikę na drodze krzyżowej,
Najświętsze Oblicze, jaśniejące chwałą i pięknością w dzień Zmartwychwstania, Najświętsze Oblicze, promieniejące światłością w chwili Wniebowstąpienia, Najświętsze Oblicze, w Eucharystii ukryte,
Najświętsze Oblicze, które przy skończeniu świata ukażesz się w mocy i majestacie,
Najświętsze Oblicze, które sprawiedliwych napełniać będziesz wieczną radością,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

  1. Okaż nam, Panie, Oblicze swoje.
    W. A będziemy zbawieni.
K. Módlmy się. Spraw, prosimy Cię, Wszechmogący i Miłosierny Boże, abyśmy czcząc Oblicze Chrystusa, znieważone w czasie Męki naszymi grzechami, mogli Je oglądać jaśniejące w Niebieskiej chwale. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Wypełnij poniższy formularz i dołącz do społeczności Dla Duszy.
DOŁĄCZ
Tak, chcę otrzymywać wartościową lekturę duchową oraz informacje o inicjatywach Stowarzyszenia
Informujemy, że Państwa dane osobowe przetwarzane są przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Księdza Piotra Skargi z siedzibą przy ul. Augustiańskiej 28, 31-064 Kraków (administrator danych osobowych), w następujących celach: a) w celu wykonania zamówienia i wsparcia akcji, przetwarzanie Państwa danych w wyżej wskazanym celu służy podjęciu działań przed zawarciem umowy i w wykonaniu umowy zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b RODO, b) w ramach utrzymywania stałego kontaktu w związku z realizacją celów statutowych, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych spotkaniach, kampaniach i akcjach społecznych oraz możliwościach wspierania działalności Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Księdza Piotra Skargi, c) w ramach współpracy z organizacjami posiadającymi zbliżone cele statutowe, poprzez przekazywanie Państwa danych osobowych tym podmiotom, a w szczególności Stowarzyszeniu „POLONIA CHRISTIANA” z siedzibą przy ul. Skawińskiej 13 lok.13, 31-066 Kraków, d) archiwalnych, gdy jest to niezbędne do zabezpieczenia informacji na wypadek prawnej potrzeby wykazania faktów dotyczących kontaktu w celu ewentualnego ustalenia, dochodzenia lub obrony przed roszczeniami. Przetwarzanie Państwa danych osobowych w celach wskazanych pod literą b), c) i d) powyżej uzasadnione jest prawnie usprawiedliwionymi interesami realizowanymi przez administratora zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO.

Podanie przez Państwa danych osobowych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie będzie możliwe wykonanie wskazanych powyżej celów. Mają Państwo prawo dostępu do swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania oraz prawo do przenoszenia danych. Mają Państwo również prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania Państwa danych osobowych. Wszystkie te żądania będziecie mogli Państwo zgłaszać na adres siedziby Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Księdza Piotra Skargi, przy ul. Augustiańskiej 28, 31-064 Kraków z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych Osobowych” lub na adres e-mail: iod@piotrskarga.pl. Mają również Państwo prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego. Do Państwa danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na rzecz Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Księdza Piotra Skargi usługi, w szczególności hostingowe, informatyczne, wysyłkowe jak i osoby upoważnione (np. pracownicy). Dane osobowe mogą być również udostępniane innym organizacjom o zbliżonych celach statutowych. Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane. Państwa dane osobowe będą przechowywane przez okres prowadzenia przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Księdza Piotra Skargi działalności statutowej, w związku z którą przetwarzane są Państwa dane osobowe, jednak nie dłużej niż przez okres przedawnienia roszczeń z tytułu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych w razie otrzymania od Państwa sprzeciwu wobec przetwarzania danych.
więcej >>

Dołączając do internetowej wspólnoty Dla Duszy:

  • otrzymasz e-mailem przedpremierowo każdy numer newslettera z pobożną lekturą, dedykowanego członkom społeczności Dla Duszy,
  • uzyskasz dostęp lub otrzymasz zaproszenia do udziału we wszystkich internetowych kampaniach Stowarzyszenia im. Ks. Piotra Skargi,
  • pogłębisz swoją wiarę.
Czasem można usłyszeć głosy, podnoszone zwłaszcza przez protestantów, że katolicy są nazbyt maryjni… Pada wówczas argument, jakoby kult Matki Bożej przesłaniał nam Pana Jezusa, odciągał od kontemplacji Drugiej Osoby Bożej. Musimy stwierdzić z całą stanowczością – to wierutna bzdura! Prawdziwa maryjność jest bowiem Chrystocentryczna, bo i Maryja była i jest niezmiennie oddana swemu Synowi.
25 marca, czyli dokładnie dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem, Kościół Święty obchodzi uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Wspominamy wówczas wizytę Archanioła Gabriela złożoną Najświętszej Maryi Pannie, w trakcie której zaszły dwa, niezwykle ważne dla ludzkości wydarzenia: Maryja zgodziła się zostać Matką Syna Bożego oraz za sprawą Ducha Świętego poczęła Pana Jezusa. Wcielenie Drugiej Osoby Boskiej nastąpiło tuż po tym, gdy Najświętsza Dziewica powiedziała Bożemu Posłańcowi fiat, czyli niech się stanie.
Bogactwem Kościoła są jego kapłani. Od ich pobożności i zaangażowania w pracę duszpasterską zależy kondycja moralna wszystkich członków Mistycznego Ciała Pana Jezusa. Wybitnym przedstawicielem tego stanu był niewątpliwie św. Alojzy Orione, gorliwy kapłan, zawsze przepełniony zapałem do odnawiania świata w Chrystusie.
Trwa Wielki Post – czas przygotowań do obchodów Paschy Pana Jezusa. Zgodnie z wielowiekową tradycją w tym okresie rozważamy Świętą Mękę Pana Jezusa i pokutujemy za nasze grzechy, które przecież są powodem cierpień Zbawiciela.
Co roku w styczniu obchodzimy dni babci i dziadka. Z okazji tych świeckich, ale niewątpliwie ważnych świąt, warto na chwilę zastanowić się nad ogromną rolą dziadków w wychowaniu wnuków. Każdy etap w życiu człowieka niesie ze sobą pewne konkretne zadania. Przed osobami, które spełniły swój obowiązek względem własnych dzieci jako rodzice, wcześniej czy później staje wyzwanie w postaci odnalezienia się w roli babci, względnie dziadka.